„Żłobek to fundament zaufania”. Wywiad z Joanną Staniewicz-Pocicą,  Dyrektor nowej placówki Żłobka Miejskiego Leśne Skrzaty w Blachowni

Redakcja: Przez 15 lat towarzyszyła Pani dzieciom w ich pierwszych krokach – od autorskich zajęć w firmie „KRECIK” po pracę w szkole. Jak to doświadczenie przekuje Pani na funkcjonowanie nowej placówki w Blachowni?

Dyrektor: Te 15 lat nauczyło mnie, że jakość pierwszych doświadczeń dziecka poza domem determinuje jego późniejszą pewność siebie. Moja droga zawodowa to połączenie praktyki pedagogicznej z zarządzaniem własną działalnością, co pozwala mi patrzeć na żłobek wielowymiarowo. Chcę, aby ta placówka łączyła profesjonalizm organizacyjny z głęboką uważnością na dziecko. Moim celem nie jest jedynie zapewnienie opieki, ale stworzenie środowiska, w którym nowoczesne podejście, oparte na porozumieniu bez przemocy (NVC) czy Pozytywnej Dyscyplinie, będzie służyć budowaniu realnych, bezpiecznych relacji.

W Pani koncepcji pojawiają się inspiracje modelem skandynawskim i pedagogiką Marii Montessori. Co to oznacza w praktycznym podejściu do opieki nad maluchami w naszej gminie?

To przede wszystkim ewolucja w stronę naturalnych potrzeb dziecka. Odchodzimy od przestarzałego systemu kar i nagród na rzecz wspierania wewnętrznej motywacji malucha. Zgodnie z myślą Montessori, aranżujemy przestrzeń tak, by „zapraszała” do samodzielności – wszystko będzie na wyciągnięcie ręki dziecka. Z kolei model skandynawski to dla nas codzienna obecność natury. Wierzę, że świeże powietrze i swobodna eksploracja ogrodu to najlepsze narzędzia do regulacji emocji i budowania odporności. Chcę, by dzieci w Blachowni doświadczały świata wszystkimi zmysłami.

Rodzice często obawiają się momentu rozstania. Jak nowa placówka zamierza ułatwić im ten trudny proces?

Proponujemy model adaptacji łagodnej i etapowej. Rozumiemy, że żłobek to zmiana dla całej rodziny, dlatego stawiamy na partnerstwo. Rodzic w naszej placówce nie jest tylko „klientem”, ale aktywnym uczestnikiem procesu. Dajemy czas na oswojenie się z nowym miejscem przy wsparciu bliskiej osoby, co minimalizuje stres i buduje u dziecka poczucie, że świat zewnętrzny jest bezpieczny. Naszym priorytetem jest, aby rodzice zostawiali u nas swoje pociechy z całkowitym spokojem w sercu.

Podkreśla Pani wagę standardów komunikacji personelu. Na czym będzie polegać ta nowa jakość w relacji z dzieckiem?

Jako dyrektor będę kłaść szczególny nacisk na to, jak mówimy do dzieci. W naszej placówce obowiązuje standard oparty na szacunku i empatii – bez krzyku, zawstydzania czy etykietowania. Chcę, aby zespół opiekuńczy był grupą refleksyjnych specjalistów, którzy potrafią towarzyszyć dziecku w trudnych emocjach, pomagając mu je zrozumieć i nazwać. Budujemy kulturę pracy opartą na zaufaniu, bo tylko zespół, który czuje się doceniony, może przekazać autentyczne ciepło swoim podopiecznym.

Czego życzyć Pani na nowym stanowisku?

Tego, byśmy jako zespół nigdy nie stracili tej uważności na drugiego człowieka – tego małego, który dopiero poznaje świat. Jeśli uda nam się sprawić, że każdy „mały gość” będzie czuł się u nas jak u siebie, to będzie mój największy sukces.